Enkele Regels

De lentedagen in 2010

De afgelopen dagen heb ik genoten van de zonnige dagen.Het eerste Ciroenvlindertje zag ik weer fladderen toen ik vrijdag naar huis fietste.

Heerlijk dat het zonnetje af en toe het weer heftig door de ramen schijnt.Onweer rommelde flink door de wolken gisteravond.

De regenbuien gutsten heftig tegen de ramen van ons huis. Onze kinderen zijn dit weekend zomaar ineens even allemaal langs gekomen .Alsof het afgesproken was.(glimlach) De lente zet je in beweging denk ik dan maar.

Onze moestuin op de volktuincomplex staat weer vol waterplassen helaas. Maar ons overdekte terras aan huis is klaar.De komende dagen ga ik schuren en schilderen om het een nieuwe frisse kleur te geven.Lekker buiten even werken, de buren even plagen met het lawaai van de schuurmachine.(greinzz)

Daarna fris ik onze tuinmeubels even met een lekker sopje op en plaats ze op het terras. De was wapperde  droog in de lentetuin,de afgelopen dagen. Zo heerlijk fris wordt je was daarvan.Kijk dit zijn mijn opmonterende dagen zeg ik tegen mezelf en nu geen duister gemonpel meer in mezelf.Volgend weekend wordt de tijd weer verzet en wij als familie verwachten een lentekindje in de komende dagen.(glimlach) Ik verheug me daar zo op. Een baby in de lente..... prachtig niet waar?

Groetjes van Novie

Mijn Droomvakantie...

Wij zijn op de boot gestapt die op een grote rivier vaart. We zullen langs kastelen, musea en andere bezienswaardigheden varen en daar aan land gaan. We laten ons de geschiedenis van die grote bouwwerken vertellen en kopen daar prachtige platenboeken over de inrichting van de kastelen om thuis na de vakantie nog even te kunnen nagenieten van de reis. We eten daar bijvoorbeeld een heel oud gerecht uit de tijd van de middeleeuwen. Heerlijk klaargemaakt en verrukkelijk nieuw voor ons. De kok komt ons smakelijk verhalen wat de ingrediënten zijn. Ik krijg hem zover dat wij zijn groentetuin mogen bekijken met oud vergeten groenten. En heel misschien mag ik een kijkje in de keuken nemen. Mijn man zal vooral genieten van het schilderwerk in de museums en gesprekjes met de andere gasten aan boord. We drinken alle avonden heerlijke wijnen en genieten van de rustige viool en pianomuziek die er op het dek word gespeeld. Er zijn niet zo veel mensen aan boord, maar wel mensen die gemakkelijk een gesprekje aanknopen. En elke avond word er voorgelezen uit een prachtig boek dat ik niet heb gelezen.

En iedereen aan boord geniet ervan en uiteraard gaan de gesprekken daar vaak over. Na vijf dagen varen nemen we afscheid van de medegasten en gaan we weer naar huis.Vijf dagen is lang genoeg want anders worden we te lui (glimlach) Kijk dit is nou echt een droomvakantie voor mij. Rustig genieten van alle nieuwe vergezichten en prachtige natuur die we al varende passeren. Ach, er zijn zoveel mooie vakanties te bedenken met prachtige natuurverschijnselen om te bewonderen.Denk maar eens aan het Noorderlicht  in de scandinavische landen. Maar ik wil wel er rustig naar toe reizen. Geen autoritjes in de file of propvolle bussen. Een prachtige treinreis zou me ook wel aanstaan door de bergen in de Alpen. Ik wil ontspannen tijdens de vakantie en genieten van wat ik nog nooit echt had gezien.

Novie

Ook meedoen met de specialeaanbieding ?

klik hier voor nadere toelichting.

http://specialeaanbieding.web-log.nl/

Haren.

Vandaag ben ik naar de kapper geweest.Mijn haar is erg pluizig geworden na de chemo behandeling.Ik had normaal al veel krullen, maar die waren makkelijk te temmen.Maar nu is het bijna onmogelijk zulk eigenwijs pluishaar is het nu geworden.

Kende je Robert Long met zijn bolle, pluisbol-haar in de zeventiger jaren? Nou dan weet je waar ik het over heb.Een fijn zeer volle haardosje dus.Het wilde maar niet langer worden.De krulletjes rolden zich steeds maar meer en meer op.Het gevolg was pijpekrulletjes die zich als een pluizebol samen voegden.Brrr.

De kapster wilde mijn haar nat spuiten met de bloemenspuit maar het was bijna niet nat te krijgen.Ook als ik onder de douche sta dan duurt het even voor mijn hoofdhuid nat word.De kapster lachte en zei Dat ze dat wel wist dat het waar was.Want ik heb kroeshaar nu en ik mag het niet meer kammen of borstelen.Alleen als mijn haar nat is, even de klitten eruit kammen en dan niet weer.Totdat ik het weer ga wassen en zeker niet vaker dan 1x keer in de week.

Waarom?

Nou nu heb ik een lollig krullenkapseltje maar als ik het ga kammen dan heb ik weer een pluizig bolletje haar dat alle kanten oppiekt en zeer hoog, eigenlijk torenhoog op mijn hoofd staat.En dat wil ik dus niet.Ben benieuwd hoe dit gaat bevallen zo ongekamd de straat op te gaan.Geen zorgen meer of ik mijn haar wel heb gekamd.Tralalala zo naar buiten waar de vogels fluiten en zich ook niet kammen tralalala

Zeg wat voor haarproblemen of andere haarverhalen heb jij?

groetjes Novie 

W.O.W. Vernieuwing

Veel goedkope, flats worden hier in Hoogeveen afgebroken. Ik denk eigenlijk dat het een idiote trend is in het hele land. Het waren prima starterwoningen voor jonge mensen die voor het eerst op zichzelf gaan wonen. Zo zijn mijn man en ik ook begonnen. We bekommerden ons niet zozeer om de staat van de woning. We waren allang blij dat we niet zulke hoge huurkosten hadden. Het gaf ons wat meer financiële ruimte voor zaken die we veel belangrijker of gezelliger vonden. Een kleine vernieuwing met nieuwe tegels in de douche en toilet voldeden prima. De kleinere kamers, het smalle gangetje, koude keukentje namen we gewoon voor lief. Maar tegenwoordig zijn de bouwverenigingen van menig dat een vernieuwing binnenshuis vaak niet genoeg is. De goedkopere flats voldoen niet meer aan de normen van heden ten dage, krijg je als antwoord. Echt flinke flauw kul vind ik het. De werkelijke reden is dat er niet genoeg aan verdiend word. En dat mensen met lage inkomens maar huurtoeslag moeten aanvragen. Alles domweg slopen en nieuwe, duurdere flats te bouwen brengt meer geld in het laatje. Maar zoveel mensen met een minimum inkomen woonden er met plezier. Waarom word daar nou nooit eens aan gedacht? Natuurlijk zijn er ook oudere, goedkope huurwoningwijken, waar nogal veel mensen wonen met onaangepast sociaal gedrag. Als oplossing kiezen de bouwverenigingen dan ook weer voor slopen van de van deze wijken. Terwijl een beetje aandacht, geduld en werkelijk luisteren naar deze mensen soms toch vernieuwend oplossend zouden kunnen werken dacht ik.

Ook meedoen aan de wow?

klik de onderstaande link aan voor de regels.

regels van de WOW alvast veel plezier ermee.

Zondagochtend

Vanmorgen heb ik mijn boekje die ik maak voor mijn kleinzoon weer eventjes aangevuld.Gezellig werkje waar ik met plezier even aan werk.Knippen en plakken met prachtige plaatjes en korte tekstjes over onze gezamelijke dagen samen.

Lezen in het boek"Ruw"van Marie Kessels over Gemma( blind geworden)  gaat ze op stap, om de stad in de avond te verkennen zoals ze dat beschrijft . Een jonge vrouw is door een ongeval blind geworden en moet proberen met die beperking toch een soort van bewegingsvrijheid te hervinden.

Ik heb al meerdere boeken gelezen over de ervaring om blind te worden.Ik moet ze eigenlijk allemaal lezen die verhalen.Op de èèn of andere manier blijft die werkelijkheid bezighouden. Hoe je dan verder leeft zonder licht in je ogen. Als het je ook interreseert lees dan ook het boek van JM Hull met de titel "De dagen worden wel kouder maar niet korter."Is een boeiend boek hoe alles anders word beleefd en ervaren als er geen dag en geen nacht meer is.De stilte je alleen doet zijn... alleen in de zwarte duisternis.Waar je op de tast je weg moet vinden.

Ik geniet in de zonnige huiskamer heerlijk van het licht dat nu helder schijnt.Buiten is het wel koud door de wind.Mijn man en zoon kijken rustig genietend naar voetbal op de Tv.

Gedichten lezen in het dialect.

De gedichten van Vasalis zijn in het drents vertaald.....

Meitied

`t Locht vlòg stotend en in vlagen over `t laand,

`tmak`t kòrt en stief geflonker wakker

van de deur blauwe wiend gerimpelde sloten;

`t gros gluit op, dooft uut,is duuster.

Twei laomer noast een stief grauw schaop

stoat wit, bedroefd van jonkhheid in `t gròs...

Ik was ververgeten hoe `t was

en dat veurjoar gien tumig bluien,

zachte dreumen is, mar verniendig gruien,

schier en glunig begunnen,

in `t ende komen uut en diepe slaop,

vurtdansen zunder ien tel nao te dèenken.

Abel Darwinkel,Anne Doornbos,Marga Kool en Martin Koster hebben de gedichten van Vasalis vertaald in het drents.

Ik vind het voor een keertje wel aardig om te lezen.Toch spreekt mij de oorspronkelijke versie mij meer aan in het gevoel.

Tja en Vasalis heeft het goed begrepen de lente word vaak nietsontziend bloeiend en groeiend geboren.

fijne zondag verder.

groetjes van Novie

ochtendgedachte

Ochtendgedachte

Het licht wekte me deze morgen.

Wat een weelde de ogen te openen en het is al licht….heerlijk.

De zon schijnt met goudgele gloed en zeer laagstaand door de ramen.

Een rijk warm gevoel trekt door mijn leden.

Kostbaar vind ik dit moment van verrukkelijke blijheid te voelen.

Bijna o bijna komt de lente,

Nog eventjes en de knoppen aan de struiken komen uit.

Een sneeuwklokje,krokus heb ik al zien bloeien in de tuin.

Nu  bij mijn ontbijt staat de zon al iets hoger en ze raakt alle dingen aan.

Ze tovert een opgetogen,goudgele nieuwe dag voor mijn ogen.

Mijn vermoeidheid van gisteren lijkt wel opgelost.

Ik wens jullie ook een fijne opgetogen dag toe.

PS.

Lees eens "zondagmorgen" van Ida Gerhardt.

groetjes van Novie

Een momentgedachte

Leeg

Nou ja

Natuurlijk wel gevuld

Met duizend dagelijkse indrukken.

Kan ik maar niet schrijven.

Daarom probeer ik het nog maar eens

Te schrijven wat die leegheid eigenlijk is.

Ik zoek niet meer naar dagelijkse verlichting,verlossing.

Ik leerde passioneel anders, in het leven te staan.

Nu bijna gapend van verveling vind ik alles onuitsprekelijk vermoeiend.

Novie

Wonderlijk licht

Licht foto gemaakt in Noorwegen

(geplukt van het net)

Nog nooit zag ik het licht echt groen kleuren wel oranje,rood,rose en paars heb ik ook zien glanzen aan de hemel.

Maar nog nooit groen.

In Noorwegen....zie  je soms het Noorderlicht.

Prachtig niet waar?

Over het licht is al zoveel geschreven.

Ik heb mij ook vaak verbaast hoe het licht zich op allerlei manieren presenteert.

Maar nog nooit had ik deze lichtbanen in mijn lievelingskleur zien gloeien aan de hemel.

Ik zou het echt wel eens willen zien.

groetjes

NOVIE

Goede berichten

Ja ik heb goede berichten omtrent de jaarlijkse contole foto.Gelukkig is er geen kanker gevonden.Ook bij verdere onderzoek niet.Volgend jaar moet ik weer komen en als ik zelf iets denk te vinden moet ik me uiteraard snel melden bij de chirurg of de oncologe.Het wachten in de wachtkamer is voor mij zenuwslopend hoor.Na de goede uitslag van de foto moest ik echt even weer ontladen met een flinke huilbui.Zo dat hebben we weer gehad. Het lijkt wel of het elk jaar spannender word.

Enfin vol goede moed ga ik weer verder.

Groetjes van Novie

Zondag 21 februari

Zo ik ga maar weer eens wat rammelen (=ondoordacht zo maar wat neerschrijven op de weblog)

Nog steeds hoest ik lang en veel.Pijnlijk en vermoeiend.Net zo vermoeiend is het wachten op de uitslag van de jaarlijkse genomen mammografie die we as donderdag van de chirurg zullen krijgen. Niet dat ik daar zo bewust mee bezig ben.Ik leef een beetje over mijn angst heen dat lukt me meestal aardig hoor(glimlach) Het leven heeft ook zo zijn fijne momenten waar ik van geniet.

Maar er zijn nu sinds enkele jaren in deze week dagen waar ik altijd een beetje verdrietig van word.De onmogelijkheden van het leven komen mij altijd even kwellen in de februaridagen.Welk mens heeft er niet allerlei onmogelijkheden en grenzen die je leven bepalen.Meestal stap ik over zulk soort gedachten heen zoals ik over een vieze modderplas heenstap.Vastbesloten me niet te bevuilen met de modder van de pijn.

Maar juist vandaag viel er een vieze regen uit de zwaarbewolkte lucht.

Berichten, zeer verontruste berichten hoorde ik van familie.Ik viel bijna op mijn snuit in de modder van de pijn des levens om het maar zo te zeggen.

Zo dit waren mijn klaagzangen hopelijk heb ik  je ergernis niet gewekt. Nu ik dat zo schrijf denk ik plots zou de ergernis altijd slapende in ons huizen? Kijk dat is nou weer zo`n modderpoelgedachtetje van mij.Daar ben ik heden ten(februari)dage mee behept.Neem me niet kwalijk mensen ik zal eens een waterbad des Woords tot mij nemen.Of te wel je gedachten even wassen met woorden van heil en zegen.

Daarom zal ik eens even schrijven wat ons vorige zondag ten deel viel.

Samen gaan we kijken naar 99 a.

Het lapje grond van 5 stappen breed en twintig mannenstappen lang.

We kijken elkaar eens aan.....mooi plekje.

Ik kijk omhoog de lucht is hemelwijds blauw en het zonnetje schijnt aarzelend.

De nog koude februariwind strijkt even door onze haren.

Kleine zelfgebouwde afvalhouten schuurtjes lachen me toe.

Kijk deze lieve niet keurige rommeligheid doet me goed.

Een slootje die vandaag niet kon stromen of kabbelen,bezie ik even vlug.

Wat composthoopjes die weinig geuren door de kou lach ik even bemoedigent toe.

Voor jullie stinkerij ben ik echt niet bang.

Troosteloze aangevreten Boerenkool en verlepte Prei greinzen mij verlegen aan.

Kijk zo volktuincomplexje lijkt me wel fijn om de zomeravonden in te verkeren.We hoeven maar 5 minuutjes lopen vanaf ons huis om daar eens te worstelen met slakken en ander gespuis wat onze groenten zal proberen aan te vreten.

Kijk daar heb ik nu wel zin in....zodra de sneeuw is vertrokken van ons tuintje moeten we maar eens even gaan omspitten.Enzvoorts enzo voorts.

Nu heb ik mij weer wat positiever gerammelt ik voel het en zodadelijk neem ik nog een wijntje om nog even te genieten van de warmte hier in huis en de mensen die mij omringen.

Hopelijk heb ik je niet verveeld met de rammellogje.Maar ik kon niet anders.

dag dag

groeten van  Novie

Schansspringen

Ja zo heet dat toch ?

Heel hoog van de berg af sjezen op skiès en dan zo snel mogelijk.

Ik ben niet zo`n sportkijker,vind het allemaal een beetje overdreven.

Maar, zo snel als mogelijk is, van een berg afsjezen....... ja dat beroert me wel.

Het lijkt me ook superleuk als je zoiets kunt.

Ik zat snotverkouden (verdorie) te kijken, op het puntje van mijn nieuwe stoel.

Zodra de snot me niet meer uit de neus loopt,.....

kom ik weer reageren beste bloggers.

Eventjes uitzieken nietwaar?

Groetjes van Novie

Durft U het aan?

Om kwetsbaar oprecht in deze wereld vol uiterlijke schijn, lief te hebben?

Durft u het aan om echte vragen te stellen en zelf ook te beantwoorden?

Durft u het aan om werkelijk als een kind jezelf te zijn?

Durft U het aan om hier een vraag te stellen die werkelijk in je leeft?

Durf ik het aan om antwoord te geven als ik het antwoord wel of niet weet?

Dat moeten we toch durven niet waar?

Novie

Tijd reizen met kleuter en peuter.

Vanavond plof ik moe maar zeer tevreden achter de computer.We hebben een tijdreis gemaakt samen met onze kleinzoon van 4 jaar.De oude doos bleek een tijdmachine te zijn.Kijk maar Omi zei hij.Ik keek vermoeid, want ik was de hele dag met een meiske van anderhalf te worstelen geweest. Daar word je echt moe van.Ze wil altijd wat anders als ze even een schone broek aan moet.Pfffft

Waarachtig Ventje had gelijk, het was een tijdmachine en we moesten mee met hem.Alle lampen floepten opeens uit.Om zes uur in de vooravond is dat best donker in huis hoor.We zoefden de tijd in dat Opa moest stofzuigen en oma moest afdrogen. Ja dat was een vreselijk donkere tijd.

Maar gelukkig kwam ons vierjarige tijdreizer met een zaklamp en een vergrootglas en lichtte ons bij in de vreselijk spannende tijden.Kijk Omi, ik licht jullie wel bij en kijk maar eens door het vergrootglas de bekers en borden zijn nu wel droog hoor.Ik zag bij de zaklamp door het vergrootglas dat het waar was.Ik hing mijn droogdoek maar op.

Opa joelde met de stofzuiger door de donkere kamers en de keuken.Terwijl Ventje hem bij lichtte en speurend met het vergrootglas de grond af zocht naar kruimels en ander vuil. Meiske stond op gewonden te gillen van plezier en gooide met de deuren.Spannende tijden he Omi ? vraagt Ventje.

Zucht ja heel spannende tijden Vent,zeg ik pffft.

Het was weer leuk een mooie dag en ons Ventje heeft heerlijk veel fantasie waar ik ontzettend van geniet.

Novie 

Maneschijn

Licht

scheen op

het tapijt in

de kamer. Een vierkant

vakje van schuchter,groetend maneschijn.

Bliksems snel opgetild door intense vreugde

snelde ik naar het raam en zag

Het volle lichtende cirkeltje in het duister.

schijnen, net als nog als in mijn jonge jaren.

Opgetogen liep ik door het duister met het verlichtend maantje.

Novie.

ps....dit is geen goede e.d.i.t.

want de zinnen mogen niet doorlopen in de volgende zin (glimlach)

tja de volgende keer maar beter proberen.

Gekocht.

Ik mag graag voorlezen en omdat kinderen nog wel eens willen luisteren naar een verhaal voor het slapen gaan,heb ik dit boek gekocht.Voorlezen van verhalen vind ik een fijne bezigheid en vooral het napraten over het voorgelezene vind ik bijzonder gezellig.Kinderen zijn zo heerlijk direct en vaak nog zo nieuwsgierig.

Dus mensen die hun kleinkinderen willen voorlezen beveel ik dit boek aan.

Dit staat op de achterzijde

In De Nederlandse kinderliteratuur in 100 en enige verhalen heeft Abdelkader Benali uit de schatkamer van het Nederlandse kinderverhaal de mooiste, gruwelijkste, betoverendste en meest humoristische kinderverhalen van de zestiende tot en met de eenentwintigste eeuw samengebracht. Fantasievolle verhalen van groten als Paul Biegel, Annie M.G. Schmidt en Hans Andreus, maar ook aangename verrassingen zoals De Perponcher, die vertelt waarom je beter niet met pistolen kan schieten, Halil Gür en vele anderen. Verhalen over kinderen, voor het leven.
Voor de oudste verhalen toont Benali zich een ware ontdekkingsreiziger; voor de moderne kinderliteratuur laat hij zich van een uiterst kundige en verrassende kant zien. Deze bloemlezing is het standaardwerk over de Nederlandse kinderliteratuur voor volwassenen van alle leeftijden, hoe jong ze ook zijn.

Kun je samen met je kleinkinderen een heerlijk momentje door brengen met een verhaal die je als ouder ook leuk vind om te lezen.

Novie

luister luister

Luister goed naar wat er wordt gezegd;
luister beter naar wat er niet wordt gezegd

Ik sta daar voor open...luisteren naar je eigen en iemand anders werkelijke wezen.

Alhoewel mensen daar niet echt van houden is mijn ervaring.

Men wil vaak (ik ook hoor) het zachte stemmetje niet horen.

Men wil de werkelijkheid  van het hart niet weten.

Wat heb je mij nou nog niet verteld?

Het liedje klonk weer in mijn hart......Maria waarom zou je wenen Jezus is ten hemel vaart misschien dat ik kan je helpen?

Mijn terug fluitende engeltje heeft haar liedje weer gezongen.

Ik heb nog geen idee waar ik weer vast besloten over heen heb geleefd.

En naar wie heb ik oppervlakkig geluisterd

Wie heb ik alleen gelaten?

En jij? luister jij ook naar wat niet wordt gezegd?

fijne zondag gewenst

Novie

E.D.I.T.......5 februari 2010

Gisteravond

begreep ik

pas goed hoe

hoe snel kinderen veranderen

verschillend worden door de tijd.

Trillend voelde ik me  opeens alleen

Vervreemd,niet begrijpend kijk ik ze aan.

Wat heeft de buiten wereld met ze gedaan?

Volwassen kinderen met vreemde ideeèn vanuit een ander licht

glimlachen naar mij. Ik voel me afgedaan, versleten door tijd.

Novie.

een E.D.I.T. schrijven

Klik op de onderstaande link en je ziet talloze voorbeelden hoe je een E.D.I.T. schrijft. Ik vind ze persoonlijk erg mooi. Veel plezier ermee!!! Ik probeer het later eens want nu heb ik het druk ik krijg exstra eters vandaag en ik moet nog inkopen doen op de markt en de super markt .

http://www.editgewijs.nl/home.php?id=276

uitleg over E.D.I.T. klik hier http://iuty.punt.nl/

PS laat het me weten als je er eentje hebt geschreven want dan kom ik je E.D.I.T.lezen. daaag tot later.

Novie

Vanmorgen met ons Meiske

Daar staat ze dan anderhalf jaar oud.Ze trekt haar kleertjes uit de tas en schudt ze eens goed uit.Het truitje probeert ze over haar hoofd aan te doen.Het lukt nog niet zo best.Dan maar even kiekeboe met oma er mee doen.Ze lacht van oor tot oor.Dan wordt het truitje als een sjaal om haar halsje gebonden en ze ziet me stralend aan.Ik prijs haar prachtige sjaal en bewonder het goedkeurend.Ze danst  van plezier en neuriet zachtjes met oma mee....poesje mauw kom eens gauw.Dan komt opa op vier poten te grommen en gillend van plezier rent ze hard weg.Achter de tafel kijkt ze stiekem om of opa er nog aan komt.Het truitje word nog eens weer uitgeklopt en weer in de tas gegooid.Want opa gaat wandelelen met Meiske want buiten schitteren de dooidruppels als diamantjes aan de struiken in de winterzon. En welk meisje wil dat nou niet eens bekijken.De wondere wereld die Meiske nog mag ontdekken.Glinsterende druppels die bewegen aan de struiken yakkiebakkie ze zijn nat.Dan ziet ze een meeuw vliegen en haar aandacht is naar de hemel gericht.Er is zoveel te zien  en stevig stapt Meiske door naar steeds weer iets nieuws wat haar aandacht trekt.En opa en oma genieten.

Novie

maandag 1 februari 2010

Ja het is me weer gelukt een schrijfster te vinden die boeiend schrijft. Ik had nog nooit van haar gehoord. Blijkt dat Monica Metz een columnschrijfster van het NRC Handelsblad is.

Ik had het bundeltje “Stokroos op straat” geleend bij de bibliotheek Ze schrijft mooie, ontroerende vooral ook geestige verhalen over de alledaagse dingen in de stad. Google maar eens op haar naam en je zult prachtige teksten vinden van haar. Daar kan je nog wat van leren maar vooral ook van genieten.

Weet je de bibliotheek is nu hier in Hoogeveen open op de zondagmiddag. Kijk dat vind ik zeer gezellig vooral als de dagen regenachtig zijn. Dan kun je daar even gezellig vertoeven. Een leuk alternatief voor onze zondagmiddagwandelingen.

Vandaag heb ik me in het zweet gejaagd. Zoals wij dat zelf afkeurend noemen. Nou ja die kast was een doorn in mijn oog. Een troep daarin je hield het niet voor mogelijk Ik heb lekker weggegooid wat nooit meer wordt gebruikt. Een oud wit laken heb ik over de spullen gedrapeerd in de zak. Want oooo als ze ontdekken wat ik heb weggegooid gaan de mensen hier in huis weer alles uit die zakken trekken en dat is echt niet mijn bedoeling. Ze kijken er nooit naar om en laat ze het nou maar vergeten want missen zullen ze die rommel niet meer. Wat niet weet wat niet deert. Denk ik dan maar.

Een gedicht van Jacueline van der Waals beschrijft hoe ik dit winterse weer beleef.

Winterstilte

De grond is wit, de nevel wit

De wolken, waar nog sneeuw in zit,

Zijn wit,dat zacht vergrijzelt,

Het fijn getakte geboomte zit

Met witten rijp beijzeld.

De wind houdt zich behoedzaam stil,

Dat niet het minste takgetril

`t Kristallen kunstwerk breke,

De klank zelfs van mijn schreden wil

Zich in de sneeuw versteken.

De grond is wit,de nevel wit,

Wat zwijgend toverland is dit?

Wat hemel loop ik onder?

Ik vouw de handen en aanbid

Dit grootste,stille wonder.

Ik wens jullie een goede avond en een goede winternacht.

Novie

PS.

Nog steeds worstel ik met de blanco regels in mijn tekst.pfffft

Het was toch Ctrl en enter tegelijk indrukken bij een nieuwe regel?

gelukkig is het na ettelijke pogingen dan toch gelukt met de blanco regels.Yeahhh

Vechtende Reigers

Reiger

De mensen die hier al langer op deze en mijn vorig weblog lezen weten dat ik iets met reigers heb.Dit heeft al een hele geschiedenis en ik zal dit niet helemaal gaan herhalen hier.

Wie het wil lezen verwijs ik naar mijn ander weblog.

Maar er was weer een reiger mensen vlak boven onze voorruit van de auto.De reiger vloog heel rustig met wijdgespreide vleugelslagen over.....zoeff,zoefff en wij reden pal onder haar door.Ik wipte op mijn auto stoel van geluk.

Mijn man schrok wel een beetje van het beest zo vlak boven onze voorruit van de rijdende auto.Die beesten zijn best wel groot en imposant hoor.Hij schudde met zijn hoofd....Novie en reigers.

Ze raken me emotioneel het is een knipoog van de Eeuwige naar mij.

Geloof het of niet maar elk mens word op eigen wijze vertroost en weer overeind  geholpen.......alleen je moet het geloven.Elk mens heeft een antennetje je moet het wel spitsen en uitsteken.

Novie

fascinerend beeld.

Deze foto zag ik op de Tv.Het is gemaakt door Guido van der Werve.Het fascineerde mij direct.Het ijzige lege winterland.Steeds voortlopend met die ijsbreker die je volgt zodat je niet terug kunt, Je moet voort en voort.Die ijbreker lijkt wel het begrip "tijd" En als je omdraait en terug kijkt,iets anders kun je dus ook niet. Blijkt alles verandert gekleurd,verandert door de tijd.

Schrijf eens wat dit beeld met je doet.

vriendelijke groetjes van Novie

vervolg van een oorlogswinter 1944

Maar goed op een dag zijn mijn moeder,tante en ik op pad gegaan om eten te halen. Mijn vader bleef thuis,want voor mannen werd soms de deur niet eens geopend als ze aanklopten of belden bij de boerderijen. We stapten stevig voort door de kou .Vele mensen waren chagrijnig en depressief in die dagen. Maar  mijn tante en moeder maakten  vaak een grapjes over het tekort dat we dagelijks leden. Soms dan was ik het wel eens beu. Hou er mee op riep ik dan die domme grapjes over die rotellende die we meemaken. Maar dan keek mijn moeder zeer verstoord en zei grimmig, Ja zeg laten we allemaal elke avond een potje gaan janken over wat ons allemaal overkomt. Moet je eens kijken hoe gauw je daar van gruwt mijn lieve meid.

                                                                                                                                                                

We kwamen al vrij laat bij een boerderij aan en klopten op de deur. Een vrij oude man deed  direct de deur open. Mijn moeder vroeg vriendelijk een boterham voor ons drietjes. De boer liep gelijk de gang in en haalde drie boterhammen met kaas op en gaf ze ons. Hij wilde de deur gelijk sluiten. Mijn moeder lachte vriendelijk en hield de deur tegen. Ze vroeg: meneer zouden wij hier vannacht hier mogen slapen. Want het nu al te laat voor de terugtocht naar Amsterdam. De boer keek verbaast en dacht eventjes na en zei toen. Kom binnen. Binnen in de woonkeuken aten we toen onze boterham met smaak op. Hij haalde wat bekers en schonk ons warme melk in. Hij vroeg hoe het leven nu in Amsterdam was en er ontstond een rustig gesprek.                                                                                                                                        

Wat later zei hij: Jullie mogen hier in de keuken wel op de grond slapen op een kermisbed. Hij gaf ons en oude deken en een paar kussens. Hij zelf kroop de bedstede in. Langzaam werd het stil en het was toch nog koud daar op die keukenvloer ondanks de deken die we over hadden gedaan. Na zowat een uur zo gezamenlijk liggen hoorden we geroep en geklop. Mijn moeder riep de boer wakker dat er volk aan de deur was. De boer liep naar de deur en deed de keuken deur dicht. Op eens sprong mijn moeder op en kroop snel in de warme bedstee en siste kom hier bij me liggen Annie en Jet kom!! Heerlijk warm in de bedstee van de oude boer. Hij kwam even later terug in de keuken en keek verbaast naar ons drieën op zijn bed. Hij lachte en zei :Mevrouw U bent een ondeugend wijfie en installeerde zich op een grote stoel en trok de deken die nog op de grond lag over zich heen en sliep dadelijk weer in.

                                                                                                                                                                   

Ongelovig kijk ik haar aan.Jouw moeder was inderdaad niet bang zei ik.Ach zei ze het was in een tijd dat er veel onvoorstelbare dingen gebeurden. en ja mijn moeder was inderdaad een ondeugend mens soms en ze glimlachte.

Het was in de oorlogswinter welk jaar weet ik niet meer.

Ja, zei ze mijn moeder was een ondeugend mens bij tijd en wijle. Ze schonk nog eens een kopje koffie voor me in. Ze genoot van mijn aandacht en schuifelde langzaam eerst nog naar de kast voor de koektrommel. Hoezo? zei ik, toe vertel me nog zo`n leuk verhaal van je moeder en haar zusters. Op een dag het was in de Oorlogswinter, welk jaar dat weet ik eigenlijk niet meer en ze peinsde een poosje voor zich uit. Nou ja wat kan het schelen zei ik. Welke winter het was toe vertel nou!                                                                     

                                                                                        

Ik denk dat het 1944 was maar zeker weet ik het niet meer. We Woonden in Amsterdam tijdens de oorlog en alle bomen waren al gekapt. Het was een triest gezicht al die stompen langs de grachten. En in de avond was het in de stad aardedonker Novie. Wij waren vaak bang in het donker want onze broer was eens in een nacht zomaar pardoes in de gracht gelopen. Je zag werkelijk geen hand voor de ogen. Ze keek triest voor zich uit en knabbelde aan haar koekje. En wat deed je moeder en haar zusters dan vroeg ik gespannen? Niks zei ze want ze wisten toen nog van niks.                                                                                                                     

Kijk zei ze Onze broer was toen verdronken en ze konden dus niks meer doen toen ze het de volgende morgen van de politie vernamen. Geschrokken keek ik haar aan. Ja, zei ze eigenlijk was hij ook een oorlogsslachtoffer. Maar dat is niet het verhaal dat ik wou vertellen beste Noof. Wees niet bang ik ben er al niet zo sterk treurig meer over. Want het is al zo lang geleden. Soms raak je op een zijspoor als je iets wil vertellen nietwaar?Inderdaad zei ik                                                                                                                                  

In die dagen was er weinig te eten en regelmatig gingen mijn moeder en ik, soms ook met haar zussen op bedelpad langs de boerderijen die buiten de stad waren gelegen.

Je zag dat veel mensen doen en ze namen op die barre tochten zelfs hun kleine kinderen mee. De reden was, dat ze dan vaker en ook meer voedsel kregen toe geschoven. Ik had vaak ook erg veel medelijden met die kleine hummels want het was vaak bitter koud. En ze liepen ver hoor en soms overnachten ze in een schuur of bij bekenden. Je moest ook nog donders goed uitkijken dat je geen Duitse soldaten tegen kwam want die namen al je bij elkaar vergaarde spullen weer van je af.

Een vervolgverhaal van Novie

Wit veel wit buiten

Vanmorgen keek ik uit het raam en ja het was weer wit.

Een mistige lucht en sneeuw.

Ik vindt het nog steeds fijn deze sneeuwdagen in januari.

Het licht de dagen mooi op in de anders zo donkere dagen in deze tijd van het jaar.

Ik heb eventjes gekeken naar een programma van de VPRO over het leven van Gould.

Gould kan zeer mooi piano spelen.

Ik heb er van genoten.

Ik had nog nooit van hem gehoord en zo zie je maar weer dat je nooit te oud bent om weer te genieten van iets nieuws

De AVRO had op afgelopen zaterdagmorgen een mooi programma over schilderijen van steden en stadsgezichten.

De schildersnaam is me ontschoten (glimlach)

Ook erg leuk om zoiets te bekijken in je piama op zaterdag.

Ik ben een echte piamaloper.....Aankleden en wassen stel ik altijd uit tot tien uur in de morgen als het kan.
Vanmiddag hadden we een verjaardag .......Er stond als het ware een onzichtbare kaars te roken van verdriet in de hoek van de kamer.Het was even moedig doorzetten maar we hebben het doorstaan.De volgende keer zal het vast alweer wat gemakkelijker gaan.

Novie

Gould speelt Mozart

De dingen

De dingen

De dingen maken het liefst met dingen kennis
Ze kennen voorkeuren en douanebeambten
Echte dingen zijn altijd de gelukkige dingen

Dingen zijn het liefst geen woorden maar dingen
Die door dingen aan de dingen toekomen
Het liefste zijn ze takel stofbril en borstel

De dingen zijn graag toegankelijke dingen
Die zo gevoelig mogelijk voor poeder zijn

Het liefst nemen de dingen geen afscheid
Van dingen omdat ze dingen willen zijn
En zich andere dingen willen voorstellen

De dingen zijn heel graag hoedenspelden
Zonder dat ze aan hoedenspelden denken

Kees 't Hart

Vertel of eigenlijk schrijf eens wat je van dit gedicht vindt.

Ik ben er nog niet helemaal uit.

Maar wel dacht ik zo opeens: Als ik een ding moest kiezen....Hmmmm wat voor ding ik zou willen zijn?

Dan koos ik ervoor om een ruitenwisser te zijn.

Een ruitenwisser is onmisbaar bij zwaar weer om goed te kunnen zien waar je rijdt op je levensreis.Ja het geeft dus een goed en helder zicht.

Waar je naar toe rijdt en vanwaar je weg bent gereden.

Nu de vraag .....Welk ding zou jij willen zijn als je mocht kiezen.

Vertel of schrijf eigenlijk ook waarom.

Ik wens jullie goed zicht mensen op je levenspad.

Novie

12 januari

Vandaag ben ik dus jarig en ik ga lekker kassie aan doen.De slingers heb ik hier maar eens opgehangen vind ik wel gezellig.groetjes Novie

Ps bedankt....Mijn Gedachten,Margreet,Frieke,Wilma,Laura,Alice voor de felicitaties.

maandag

Vandaag heb ik heerlijk uitgeslapen tot wel half negen.Medicijnen genomen en dan maar weer aan het werk.Terwijl ik zo graag eerst even zou gaan lezen met een sterk gezet nescafeetje en geroosterd brood.Maar goed gelijk maar even de wasmachine gevuld en opruimen. Want gisteren hadden we alle kinderen thuis.Ik vierde mijn verjaardag maar eens twee dagen eerder.Morgen komt de rest van de familie als ze tenminste durven met dit weer.Ik heb genoten van mijn lieverds.Allemaal hadden ze wat liefs,leuks voor me meegenomen.Allemaal hebben ze nog even op het plein hierachter een groots sneeuwbal gevecht gehouden.Er werd zelf met sneeuwscheppen vol gegooid.Ouderwets donderjagen was het weer terwijl ik af en toe bezorgd even toekeek of het niet uit de hand zou lopen.De keuken meerdere malen vol met sneeuw maar ach wat kan het me schelen.Ik ben echt iemand die rustig sokken aan mijn handen doe, als mijn handschoenen zijn ingepikt door medebewoners van ons huis.Sokken/handschoenen/sjaals heb je hier ook nooit alleen die worden vaak ook ingepikt. Maar wat kan het me schelen.Ik geniet als ze samen lol hebben.Maar het mag niet uit de hand lopen,dat niet.Vanmorgen heeft mijn man onze dochter naar haar werk gebracht want haar fiets was op het station weer in elkaar getrapt.Zucht een andere stationsfiets gekocht en toch maar even zien waar ze die fiets kan stallen in het weekend.Wonderlijk is het wel dat we sommige dingen gewoon maar accepteren omdat we er zo weinig tegen kunnen doen.Ik maak me er niet eens meer kwaad om en zit te denken hoe mijn dochter dit het beste kan aan pakken.Niet dat dat ze daar op zit te wachten hoor )glimlach) Die dopt haar eigen boontjes wel weer denk ik.( Schaterlach) Zo maar even weer enkele regels geschreven en ik wens allen een goede avond want morgen zal ik denk ik wel weer wat neer tikken.

Novie

Sneeuw

Sneeuw

Het wit.
Onhoorbaar is
het wit. Slechts
wat getrippel
van vogelpoten
heel omzichtig
in de bange
stilte van het
wit.

Onhoorbaar ligt
het wit in de
leeggeblazen ochtend.
Ik schrijf er
geen voetstappen
in

gedicht van Roland Joris

Treurarbeid in geschrifte

Het is in de late jaren tachtig en ik heb het druk met wassen en kleding strijken en vouwen.

Met vijf kinderen in de winter is je was drogen een vervelend gedoe.

Omdat het lang duurde en erg veel kleding was.

Maar het ergste vond ik altijd dat afstoffen.

Ik had er zelfs geloof ik een gedichtje over gemaakt.

Ik schrijf het maar niet meer op.

Want ik voel me nu zo anders en ik kijk nu heel anders tegen aan.

Ik voelde me in die dagen als iemand die water naar de zee droeg elke dag weer.

Telkens moest ik weer opruimen en schoonmaken.

In  een gezin met 7 personen was dat veel en steeds ook het zelfde.

Ik klaagde bij mijn man dat het zo slopend was om steeds maar weer op te ruimen en af te stoffen wat morgen alweer klaar lag om weer schoon gemaakt te worden..

Het stof dat elke dag alles weer bedekte met het verval van de dingen( stof).

Ik zag het, soms alsof ik de dood eindeloos overal vanaf moest vegen.

Mijn leven vervloog met nutteloze dingen dacht ik dan.

Domoor die ik was, treurig door eentonigheid van werk en eenzaamheid overdag.

Werd ik verdrietig en een nukkig mens af en toe.

Treur- arbeid was het voor mij in die dagen, toch heb ik er van geleerd weet ik nu.

Want door die treurarbeid ging ik wel op zoek naar wat nou leven eigenlijk was.

Elke dag maakte ik in die tijd een uurtje vrij van negen tot tien in de ochtend.

Ik ging weer lezen en overwegen,leren.

Van alleen een moeder zijn, werd ik weer echt mezelf.

Zo leerde ik ook tijd te nemen voor ontspanning ook al stond het hele huis op zijn kop.(glimlach)

Ik ging naar een cursus en genoot en nog naar een cursus en dat was geen treurarbeid.

Treurarbeidsdagen in je leven zijn denk ik nodig om een volledig mens te worden.

Novie

Ook schrijfveren schrijven?

http://www.heldenreis.nl/Schrijfveren

We-300.........Overgang

Nou ging ze dan eindelijk doen wat ze eigenlijk altijd al wilde. Ze gooide al haar stropdassen ,colberts en schoenen op een hoop en deed ze in de zak voor het Leger des Heils.

Ze had al maandenlang pillen geslikt en langzaam aan veranderde haar lichaam een beetje zoals het eigenlijk had moeten zijn toen ze werd geboren. Ze had al nieuwe nachthemden en ander damesondergoed aangeschaft.. Maar nu kocht ze nog wat mooie pumps met naaldhakken. Gerarda liep wat wankelend rond op haar nieuwe hoge naaldhakken. Ze knelden een beetje want er waren maar weinig damesschoenen te koop in maat 44.Ze neusde wat rond in kledingzaken in haar eigen woonplaats. Maar kon niks vinden in haar maat. Meestal waren ook de mouwen veel te kort en vanwege haar harige armen wilde ze die toch helemaal bedekken. Harsen was zo pijnlijk en ze was er zo gruwelijk flauw van al dat gedoe met haar harige benen. Ze was erg ontmoedigd om haar wens die ze nu in vervulling wilde laten gaan toch moeilijker bleek te realiseren als ze dacht. Ze wilde niet verhuizen naar Amsterdam waar veel meer mogelijkheden waren op dit gebied. Nee ze wilde juist in haar eigen woonplaats worden wie ze nu eigenlijk diep van binnen was. Altijd had ze gekeken naar balletschoenen en niet naar die van de jongens ,nee naar die van de meisjes. Ze vond ze zo prachtig net als de tutu voor meisjes. Ze zuchtte….nou dat zou voor haar toch altijd een droom blijven. Ze was nu eenmaal met het lichaam van een man geschapen en veel te zwaar om als een vogel te balanceren op de handen van een medepartner. Maar ze was nu toch geworden wie ze eigenlijk was. Ook al was ze wat fors voor vrouwenlichaam. Ze was nu tevreden.

meerdere We-300 kunje lezen en aanklikken  door op onderstaand linkje aan te klikken.

http://platoonline.web-log.nl/platoonline/2009/12/we--300-overgan.html

Na de vreugde

Gezellig samen eten en kleine gesprekjes te voeren terwijl we elkaar konden aankijken. Lichaamstaal spreekt vaak zoveel meer. Ik zie dan veel meer hoe het met iemand gaat.

Vooral je eigen kinderen kunnen hun gemoedsstemming niet goed voor mij verbergen als ze dat al zouden willen.

Ook al spreken ze er met geen enkel woord over wat ze benauwd of bedrukt.

Na de vreugde van het samen zijn kwam nu de overwegingen van de indrukken die je had opgedaan.

Dan neem ik me voor om vertrouwen te hebben dat ze de dingen die op hun afkomen wel aan kunnen.

Ik geloof het zelfs.  Als ik het later nog eens bedruktheid bemerk zal ik een kleine polsende opmerking te maken.

Eén van mijn angsten is: dat mijn kinderen zich soms verlaten aan zichzelf overgelaten zullen voelen.

Natuurlijk heb ik die angst goed onder controle.Want ik heb vertrouwen in ze, dat ze zich zullen redden.

Maar mijn antenne blijft gespitst en als ik wat opvang ,aarzel ik nog steeds.

Want wat je zelf vaak heb gemist, wil je juist en ook nog vaak tot vervelends toe een ander schenken .

Juist omdat je dacht het zelf te moeten missen.

Waarschijnlijk was ik gewoon erg ontoegankelijk vroeger en zeer eigengereid.

En liet weinig mensen toe in mijn privésfeer.

Zo even vlug zonder nadenken geschreven maar euhhh wat wil jij je kinderen tot vervelends toe geven?

Geniet van deze dag mensen want sneeuw is zeer tijdelijk niet waar?

groetjes Novie

http://www.heldenreis.nl/Schrijfveren

schrijfoefeningen

Wellicht ben ik vertrouwder

wellicht ben ik vertrouwder met altijd lege handen (antoine bodar)

Vandaag moet ik dus schrijven over onmacht denk ik dan.

Ik heb niet de macht om met mooie woorden te spreken.

Dagelijks het gevoel met lege handen te staan.

Vooral als je mensen ziet worstelen met hun emoties die hun verstrikken in een net die bijna verstikkend is.

Toch kunnen we wel iets uitdelen toch?

Bijvoorbeeld ons geduld en mededogen en misschien een kleine oplossing hier of daar

of een lied die vrolijk stemt..

http://www.heldenreis.nl/Schrijfveren

snelle schrijfoefeningen zonder al te veel nadenken(GLIMLACH)

Twee sneeuwpoppen van onze dochters

leuk van mijn dochters toch?

die met die auto erbij is geholpen door man.

die met die schep erbij is een beetje geholpen door mijn man.(haar pap)

deze dochters zijn gelukkig nog speels en blijde mensen.Daar ben ik zo blij mee.De ene is 30 jaar,een aanstaand moedertje.Dat kind krijgt zo`n lieve ondernemende vader en moeder.De andere is 20 jaar en woont nog thuis......lekker gezellig.

Novie

iets over nadenken

Nadenken is goed, maar steeds weer over hetzelfde blijven nadenken is verkeerd.
Wie al te lang iets van alle kanten blijft bekijken, ziet op het laatst helemaal niets meer.
Ons oog raakt uitgeput en verdrinkt, als het zwemt in de mogelijkheden die door al het denkwerk zijn bedacht En ons verstand wordt krachtenloos.
Op die manier raakt men in het zoeken naar vele mogelijkheden zelf verdwaald
En er komt geen einde aan het constant nu eens dit en dan weer dat zwaarder laten wegen.
Mensen die altijd iets willen doen, doen uiteindelijk nooit iets.

Kijk dit is me verteld want soms blokkeert een mens zichzelf niet waar?

Novie

Het nieuwe doen

Lees een gedicht,desnoods van mij.

Schrijf zomerbrieven. Ervaar

de poolnacht van een schone lei.

Niet,niet doen.

                     Voel je knoken,

doe wat je wilt- ik doe het ook.

Verwijder dagelijkse smeerboel,

                   Niet,niet doen.

Maak je op voor de grote trek.

Doe je te goed aan het nieuwe jaar.

.........................................

Gedicht van Paul van Capelleveen.

........................................

Wat doe jij in het nieuw jaar?

Allereerst bezoek ik mijn ouders en breng ze een zoen.

Dat is wat ik eerst ga doen .

in 2010,.... en morgen moet ik nog even zien.

Novie

Een groet

Hallo Lezers,vrienden en familieleden.

Hier vanuit ons huis wil ik jullie een gezellige,vrolijke jaarwisseling toewensen.Laat de liefde spetteren vanavond.

Vergeef alle mensen die je het afgelopen jaar hebben gekwetst.

Begin het nieuwe jaar met een frisse nieuwe start

Mensen mijn hart loopt over van goede moed.

Proost ik wens je in het nieuwe jaar vreugde en een beetje overmoed.

Maar dan wel in de liefde hoor! (glimlach)

Groetjes Van Novie.

klein gesprek

Oma en Vent

Samen wachten we op het ochtendgloren van de dag.

Oma moe van zichzelf en Ventje moe van de groten.

Samen innig op de bank naast de kerstboom

Met het kerstkleed tegen de kou over ons heen geslagen.

Zingen we wat kerstliedjes.Ventjes stem klinkt als een zilveren klokje

Spelen we: Ik zie,ik zie wat jij niet ziet.

Ik zie de spiegel Oma ja waarin je jezelve ziet.

Net zoals in de donkere ramen

Telkens als we ons omkeren zijn we daar ook weer weg.

Oma het is net als met je schaduw......je kan het niet pakken en telkens als je kijkt is het weer.

Het zijn allemaal spiegels,waarin we ons zelve kunnen zien......... leert Ventje Mij.

Glimlach en daar was dan het licht van de nieuwe dag geboren.

Novie

Derde Kerstdag

Goedemiddag lezers van dit web-log.

De kerstdagen waren hier wel ontspannen en leuk.We zijn heel behoedzaam tussen allerlei misverstandjes en kleine irritaties heen gefietst.Zoveel verschillende persoonlijkheden in 1 huiskamer vraagt om goede wil en wat nochalance van mij.Ik ben de mam (Glimlach) volgens mij kan ik wel solliciteren op de baan van diplomaat.Hahahaha.( geintje dames en heren)

We hebben gespeeld en gelachen om elkaars fratsen.Heerlijk gegeten en gedronken en blij met elkaar geweest.Ook verdriet is er gedeeld, zelf een hondje speelde er door de huiskamer met ons mee.Anders zou ze zo alleen met de kerst zijn.

De kleinkinderen waren een vreugd in ons midden vooral toen de jongste even aan de kerstballen begon te trekken.Meiske weet heel goed wat ze wel en niet wil.De oudste ontpopte zich als een zeer goed assistente van de kwismaster van ons gezin.

Kijk dit is een leuk boekentafeltje die zelfs kan draaien,voor naast mijn leestoel.Niet dat ik zoiets bezit maar leuk ding toch?

O ja soms voel ik me zo verlegen....Een verlegen moment.

Ik zit voor het eerst op bezoek bij mensen die we nader willen leren kennen.

Ik drink koffie met hun samen en ben in een geanimeert gesprek en wil nog een slok koffie nemen uit mijn koffiekopje........Is die kop al leeg.Ik krijg een kleur van verlegenheid en zet gauw het kopje weer op de tafel. Prrrrt ik ben verlegen door mijn stommiteit.

Wanneer ben jij wel eens erg verlegen met jezelf geweest?

Novie

Foto van deze dag.

Onze Ammerilus bloeit voor het achterraam.

Een kleine tere vertroosting in deze donkere dagen voor Kerst.

Gisteren was het alweer de kortste dag van het jaar.Nu gaan de dagen weer lengen

Elk jaar ben ik daar weer blij mee.

Wij krijgen het nog druk deze week met bezoek van familie en de kinderen.

Hopelijk vind ik tijd en gelegenheid om aan iedereen even wat speciale aandacht te kunnen besteden.

Ik wil alle lezers van dit weblogje een gezellige kerst toe wensen.

Waar tijd en aandacht is voor de ander.

Laat het klokje van vreugde maar eens klingelen,door een dansje te maken met opa.

Een spelletje te doen met de jongsten.

Mee te helpen met de giga afwas en samen daarbij te zingen.

Kortom gezegd,.........Maak er een fijne kerst van mensen.

Kerstgroetjes van Novie die dol is op het lied: Stille nacht, heilige nacht

Welk kerstlied is jou favoriet?

Dag dag dag

Vanmorgen sneeuw

Kijk we hebbben bezoek van duiven.Ze wachten met hun zevenen eventjes de sneeuwbui af voor ze verder gaan denk ik.Het brood is op hopelijk hebben ze het niet te koud.Zie je wel een boom in je tuin is gezellig en der is altijd weer wat te zien Zomer en winter.Mensen ik ben blij met dit bezoek.

Allen nog een fijne winterzondag gewenst

Novie

Winternacht

Van de schoonheid en de troost

http://www.vpro.nl/programma/schoonheidentroost/

Vertel me wat dit leven de moeite waard maakt.Waar vinden we schoonheid en is er over schoonheid ook nog iets te beweren?Waarom lijken we zoveel meer te weten over onze frustraties.

En waardoor worden we eigenlijk getroost?

Wat zijn met andere woorden,de herinneringen of verwachtingen die groter zijn dan ons verdriet.

Als je bovenaan  de link aanklikt kun je horen,zien of lezen wat verschillende schrijvers,filosofen,wetenschappers en andere kunstenaars hierover vertellen.

Ik heb van de bieb deze dvd-box geleend.

Van de schoonheid en de troost...een bijna 40 uur durend interllectueel en emotioneel avontuur.

Misschien en tip ? voor een kerstkado ? of zomaar? Of zelf lenen van de bibliotheek?

Maar nu de vraag aan jou beste lezer:

Wat zijn met andere woorden,de herinneringen of verwachtingen die groter zijn dan ons of jouw verdriet.

Glimlach een fijne heldere zondag gewenst.Ik zie uit naar jullie reacties!!!

NOVIE

Na eventjes te hebben gedacht ben ik vaak zo vaak vertroost door een straaltje warm zonlicht in de donkee dagen.
Het wondertje tilde mij dan op uit mijn somber gepeins.
Ook heeft het bezoek van  De Reiger op zeer onverhoede momenten mij vaak vertroost.Onze (klein) kinderen zijn een vertroosting voor mijn ziel.
Verder zijn er mensen, enkele mensen die mij in het hart hebben geraakt.door een woord of oprechte aandacht.
Verder zijn er de liederen die ik kon zingen vanuit mijn hart die mij echt door een woestijn-tijd hebben gesleept.

prachtige boeken,muziek die aan regendruppels doen denken die tikken op de straat en je paraplu.
Zo kan ik wel door gaan.Ik zal er niet meer noemen vul jij jouw bevindingen hier eens bij aan.

De schoonheid en de troost het is zo goed daar eens bij stil te staan.
Wat heeft je nu werkelijk vertroost kom schrijf het me.

Coolkaartje

Ik doe volkomen moeiteloos iets aan het klimaat in tien regels:

1 Ik drink water uit de kraan.

2 Ik ga wekelijks een dag met trein of fiets naar mijn werk.

3 Ik eet minimaal een dag in de week geen vlees.

4 Ik zet de verwarming een graad lager.

5 Ik was alleen met volle trommel, op 30 graden.

6 Ik zet geen apparaat meer op stand-by.

7 Ik vervang al mijn gloeilampen door spaarlampen.

8 Ik koop alleen hout met FSCkeurmerk.

9 Ik vervang deodorantspray door een roller.

10 Ik eet groenten en fruit van het seizoen, liefst uit eigen land.

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Nr 5 ik was de witte was op 60 graden anders is het toch niet schoon? Vroeger deed ik dit op 95 graden

nr 8 zal ik eens op gaan letten nog nooit gedaan ...houten tuinmeubels zijn die van FSC keurmerk?

nr 10 hmmmm wel het liefst uit eigen land maar sinaasappelen en mandarijnen groeien hier toch niet?

Verder streven wij wel naar deze regels op een normale manier.

Leuk dit Vara coolkaartje als herinnering op je koelkast vindt je niet? of erger je je alleen maar aan zoiets?

Reageer zoals je wilt

groetjes van Novie

nooit stoppen mit probeern

ochtendmijmer op donderdag

Vandaag regent het met tupperware bakjes uit de lucht.en die gooien ze dan ook gelijk maar weer in de modder neer.Ja ik ga ze niet schoon maken die dure rotdingen.Ik heb de vrede nagejaagd, het kost wel wat maar dan heb je ook wat.Geen dure tupperware kopen hoef je je ook niet te ergeren dat ze die stinkdingen laten slingeren op het werk of school.Gewoon zakjes met brood meegeven, tegenwoordig heb ik ze van vetvrijpapier, milleu bewust he.Krijg je ook vredige gevoelens van......het juiste doen wat in je macht ligt.Mensen zijn jullie ook gewend om na te denken over je eigen ergernissen? en heb je er een oplossing voor gevonden? Je kunt op vele manieren de vrede najagen in je eigen situatie.Kun jij er eentje noemen waarmee jij de vrede hebt nagejaagd?

Novie

zitten

Jacques Prevert Paris, 1955

Een oude foto over een man die aan de straat is gaat zitten.Hij kijkt rustig rond en voelt zich denk ik niet opgelaten. Bijna nooit zit ik op een bankje of een terasstoeltje aan de straat.Ik voel me dan wat bekeken en voel me niet rustig.Veel vaker zit ik wel eens een momentje te wachten in de auto aan de straat en kijk dan wel wat rustiger rond.Je wordt zo gauw lastig gevallen als je alleen aan de straat zit te kijken in de winkelstraat. Ik wachtte eens een keer op de stadsbus op een bankje.Even later werd ik zomaar aangesproken door een man die van zijn fiets afstapte en naast me ging zitten.Mij glunderend aan keek en niks zegt.Kijk daar griezel ik nou van.Even later toen ik iets verderop in het bushokje ging staan.Keek ik hem eens aan.brrrr ik hou niet van zulke types.Hij stapte weer op zijn fiets toen hij dus geen aandacht kreeg van mij.Ik ben geen gezellige leuter eigenlijk die zomaar met iedereen een praatje aanknoop.Ik wil het ook niet zijn hoor.Maar.... Toch wil ik me voornemen eens weer ergens alleen een kopje koffie te gaan drinken en daar een uurtje te blijven en aldaar te schrijven wat me dan door het hoofd zal gaan.Niet aan de straat natuurlijk maar ergens waar ik toch naar buiten kan kijken.Gewoon ergens ik zal wel zien waar.

Ik zit veel teveel thuis de laatste tijd.

Novie

Innerlijke overwinning duurt soms even.

Langzaam kleedt ze zich uit om te gaan slapen.Ze staat even stil voor het raam en ziet aan de heldere hemel de maan die gloeiend aan de hemel staat.Ze rekt zich eens uit en gaapt hardgrondig.Ze is zo moe van het doen wat verstandig en wijs is. Ja ze geloofd in de wijsheid van Jezus.Geduld en de vrede najagen en de bereid om vergeving te krijgen en te schenken.Begrip hebbben voor hen die uit pijn reageren.Ze stapt doodvermoeid in bed en slaapt direct in.Ze ligt weerloos in bed...weerloos tegen de tijger die ligt te brullen van pijn in haar eigen hart.

Langzaam wordt de tijger wakker in haar hart.Ze droomt dat de tijger zijn nagels zit te scherpen aan een steen.Ze bromt zachtjes schudt haar kop en gaat op weg door de straten.Dan opeens woedend brult ze op een afgrijselijke manier door de stad.Ze trekt met haar klauwen grote angstaanjagende sporen in een bepaalde straat.Ze kan opeens niet verder.....ze rukt en trekt maar verder kan ze niet.De ketting rammelt oorverdovend over de weg.Als ze zich langzaam terug trekt uit de stad.

De volgende morgen spreekt ze haar innerlijke tijger toe.Erkent de machtige tijger,en troost haar met de woorden dat eens alles weer over zal gaan.En dat we een macht kennen die sterker is als woede.Namelijk de liefde en gaat weer dapper op weg.Maar de tijger moet nog aan de ketting blijven......zolang als nodig is.

Novie